YAVŞAK NAME (ŞEYHİ YE)

Yavşak-name

ŞEYHİ’YE

Öncesi o, sonsuzu o, her şeyi bilen,

Sonrası o, ulu ezelden gelen…

Görünen o, bağışlayan, rızık veren,

Saklanan o, hayır yapan affeden.

Evrenin yaratıcısı, öyle cömert ki

Ondan iste verir, başkasından isteme ki.

Aptal olma aptal yaratılmadın,

Aç gözünü sen aptal olamazsın…

Yine toprakların yüzü güldü

Devlet sonsuza dek sağlam oldu.

O, İskender kapısı gibidir,

Adaletlidir, her daim muzafferdir.

Devlet olduysa halka övünç,

Devlet ve halkta ona övünç…

Umarım beladan kurtulur bu devlet,

Kılıcı halk için çeker çelik set

‘öyle korkar ki düşman topundan,

Kanı damlar her topun ucundan..

Ol atadan ki kıldı ona hak

Çeşnidir, bu saltanat mutlak.’

Şüphe etme emin ol yoksul ve zengin.

Devletin korumasındasın ol emin.

Dünya zevk ve sefa içindedir.

Ahmet’in nimeti zahmet ve beladır.

Rahat umdukça gördü zahmetler,

Güç istedi, buldu türlü dertler.

            Eskiden adetti padişaha yağ çekmek.

            Ve hiç eleştiri görmedim şimdiye dek.

Aynı geleneği ben yapsam acep.

Şimdi ne derdiniz herhalde YAVŞAK.

YAVŞAKNAME

Bir yavşak vardı, küçük mü küçük,

Yürümekten gezmekten oldu hödük

Bazen zülüflere bazen tüylere,

Gününü gün ederdi böyle

O kadar çok yürürdü ki yol

Sanki ipten geçer gibiydi ol.

Ne kanı vardı ne tüyü

Canı bile yoktu tek korkusu su.

Görenler ‘Buda nerden çıktı demezler,

Adam bitli, yavşaklı derler’.

Ne yapsın vatanı orası,

Yok başka gidecek yuvası.

Kendine yuva, başkasına asalak,

Her zaman der, ‘niçin yarattın beni hak’

Temizlik benimde hakkım gezmeliyim.

Pis kelleler görmemeliyim.

Mahkum olmuşum pis kellelere

Belki onun yoktu sabun YeTeLe

Hep düşkünlerle arkadaş oldum.

Hiç hor görülmedim lakin kovuldum.

Sıradan bir yavşak olmaktır muradım,

Ki vatanım gariplerin otağın.

Bit olunca halime razıyım.

Ama yavşaklıkta yalakayım.

Belli etsem tırnaklar ezer,

Yavşaklık huyu bende ne gezer.

Bitlere özendim, ortaya çıktım.

Yavşaklıktan çıktım, bit olup ezildim.

O gücün karşısında yok mecalim.

Kendime yeni ülkeler bulmam lazım.

Satacak tek bir şeyim yok, ben alırım,

Yavşaklıktan asalak benim yapım.

En çok üzülürüm ayakta yürüyenlere,

Beni kullanmak onların neyine.

Kendilerine bulsunlar bir ad,

Ben yaşayım olsun bana yavşak ad.

Ahmet yavşakla çok gezdin yavşak olmadın,

O senin üstündeydi, asalak olmadın.

Şeyhi yazdı kimse okumadı,

Ahmet yazsa da kimse okumazdı.

Şeyhiler hep mağlup olur.

Baki’ler çoktur, galip olur.

Up uzun yere serilince leşi

Kurtulmak için atarlar toprağa taş gibi.

Yan yana ölüler, güce göre seçilir.

Yavşak, bit fark etmez, ölünce serilir.

Yeni sabunlar çıkar, yavşak yok olur.

Yok ettikçe yavşak yavşak çok olur.

Kökü bitmez bu evrende yavşağın,

Yavşak ölse de kokusu kalır söylemin..

 14/09/2006 Ahmet KOCAOĞLU